Şeytanın Gelini (Cynster, #1) - Stephanie Laurens Bu yorumu Kitap Esintisi sayfasında bulabilirsiniz.

Stephanie Laurens sevdiğim bir tarzda yazıyor kitaplarını, böyle saçma sapan entrikaları felan yok ayrıca da kurgu da genellikle araştırılan bir şey oluyor. Bu kitap da öyleydi. Karakterlerimiz Şeytan Cynster ve Honoria bir ceset vasıtasıyla tanışıyorlar. Ölen kişi Tolly ve Şeytan'ın kuzenlerinden biri. Beraber onu yakındaki kulübeye taşıyorlar ve orada Şeytan evleneceği kadının Honoria olduğuna karar veriyor (çok despotuz evet) tabi böyle bir emrivakiye Honoria en başlarda bütün şiddetiyle karşı çıkıyor ama sonra düşündükçe bu onun da aklına yatmaya başlıyor, zaten o da ilk geceden beri ondan aşırı derecede etkileniyor, yani Şeytan'ın despotluğu bir nevi iyi oluyor bu yolda.

Tolly öldü demiştim, sizce Şeytan katili bulmadan rahat eder mi? Etmez tabi. O ve onun gibi 5 Cynster (bu vatandaşlara Bar Cynster adı takılmış) her yeri araştırarak Tolly'nin neden ve kim tarafından öldüğünü bulmaya çalışıyorlar. Tabi Honoria da bu işin içinde yer almak isteyince Şeytan ile birçok defa inatlaşıyorlar.

Kitabı azıcık bile dikkat edip okusanız katil gözünüze batacaktır. Nedeni de bence çok açıktı. Kitapta beni tek rahatsız eden şey Şeytan ve Honoria'nın aralarındaki "siz"li konuşmalardı. Hani yatakta bile böyle konuşuyorlar, bir garip geliyor kulağa. Onun dışında hoş ve "büyük" bir romandı. Bundan önce okuduğum iki romanına göre bu daha iyiydi diyebilirim.